گشته و جهاد و تلاش خود را جهاد ( حقيقى ) مىپندارد ، پس بعد از آن بقاى مؤمن چه معنا و سودى خواهد داشت . 21 - از حمران ( نقل شده شده است كه ) امام محمّد باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا بندهء مؤمن بر خداوند عزّ و جلّ به اندازه‌اى گرامى و محترم مىباشد ، تا جايى كه اگر از خدا درخواست بهشت و نعمتهايش را نمايد ، عطايش كند و چيزى از مالكيت او كم نخواهد شد ؛ ولى چنانچه درخواست جاى قدمى در دنيا كند محرومش گرداند . و همانا بندهء كافر براى خداوند بى ارزش و بى اهميّت است ، كه اگر دنيا و تمام امكاناتش را طلب كند ، عطايش نمايد بدون آن كه چيزى از مالكيتش كم شود ؛ ولى اگر درخواست جاى قدمى در بهشت را كند محرومش كند . و همانا خداوند براى بندهء مؤمن تعهّد بر بلا و آزمايش او را نموده ، همانطورى كه مرد نسبت به خانواده‌اش تعهّد بر هديه و چشم روشنى دارد ؛ و متعهّد بر حمايت از او است همانطورى كه پزشك متعهّد بر حمايت از مريض خود مىباشد . 22 - از ابو حمزه ( ثمالى نقل شده است كه ) گفت : امام محمّد باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا براى خداوند عزّ و جلّ در بين انسانها افراد خاصّى وجود دارد كه مانع مىشود ايشان را از بلا و آفات ، آنها را در عافيت زنده مىدارد ، روزى مىدهد ، مىميراند ، محشور مىكند ؛ و در عافيت وارد بهشتشان مىگرداند . 23 - از محمّد بن عجلان ( نقل شده شده است كه ) گفت : شنيدم امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ چنين مىفرمود : براى خداوند در بين مخلوقات بندگانى است ، كه بلايى از آسمان نازل نگردد ، سختى و تنگنايى در معاش نباشد مگر آن كه به سمت ايشان گرايش يابد ؛ و نيز